27 Ocak 2010 Çarşamba

Pek duygusal bir post..


Bugün birden sanki Can böyle düşünüyor gibi geldi (Muayen günler ve Yaprak Dökümü'nün de etkisi olabilir...)

Gece uyanmayayım diye teknik/yöntem araştırma annecim artık, nasılsa bir süre sonra 12 saat uyuyunca geceleri görüşemeyeceğiz..

Emzirirken memelerini ısırıyorum ya bazen, sık dişini; sütüne bayılıyorum..

Emeklemiyorum diye takma kafana, bir süre sonra hiç oturmayacağım :)

Yürümek için tay tay duruyorum ama acele etme, ne kaldı şunun şurasında adım atmama..

Ondan yemedi, ay et alamadık, yoğurt bugün yiyemedi diye dert etme, çok değil 2-3 ay sonra sen ne yersen ondan yiyeceğim zaten..

Beni bakıcı ablamla bırakırken aklın evde kalmasın, sen iyi ve mutlu olursan ben de mutlu oluyorum :)

Çok okuma annecim bebeklerle ilgili, sen benim annemsin, ben de senin bebeğinim, biz böyle süperiz!! :))

6 yorum:

  1. bencede aynen böyle düşünüyorlar,biz mükemmel anne olmaya çalışmaktan vazgeçip biraz rahat olsak herşey daha kolay olacak gibi :)

    YanıtlaSil
  2. Duygulandım :( Benim de aklımda gece nasıl daha az kalkar, ne zaman yürüyecek, ne zaman konuşacak soruları varken sabah akşam, belki de her anın tadını çıkarmak gerekiyor diyorum bazen. Zaman çabuk geçiyor ne de olsa.

    YanıtlaSil
  3. Sağol Kiraz :) Dorit'e sevgiler..

    Sinem, çok haklısın. Bu arada Deren'in son fotoğrafları müthiş, bayıldım:))

    Lale Zeynep, dedim ya pek duygusalım ben de :) 8 ayın bittiğine inanamıyorum...

    YanıtlaSil
  4. Bu yazıya bayıldımmm, çok tatlısınız gerçekten :) ben de sık sık bebeklerin ne düşündüğünü kuruyorum kafamda, sen çok güzel ifade etmişsin... sevgiler

    YanıtlaSil
  5. Nihal, hoşgeldin :) Bak şu konuşana gibi konuşsalar da izlesek:)

    YanıtlaSil